There is always some madness in love. But there is also always some reason in madness.”

Friedrich Nietzsche

Gra

Siedziałaś smutna. Zadumana.
Usiadłem przy tobie. Bo czułem.
Wziąłem twoją dłoń i milczałem.
Trwałaś tak w ciszy. Zamyślona.

Spojrzałaś na mnie. Zadziwiona.
Nie reagowałem. Wciąż współczułem.
Puściłem dłoń. W oczy ci spojrzałem.
Roześmiałaś się. Taka rozbawiona.

Uśmiechałaś się wciąż. Rozradowana.
Siedziałem zasępiony. Myślałem.
Patrzyłem na ciebie. Nie rozumiałem.
Pytałaś się czy płaczę. Rozpromieniona.

Przyglądałaś się mi. Zniechęcona.
Milczałem dalej. Nie odpowiedziałem
Uniosłem się jedynie. Zrezygnowałem.
Pożegnałaś się ze mną. Znudzona.

Brak komentarzy: