Do Ufoludków

Witam was tam na odległej planecie!
Przylećcie do nas - jeśli możecie.
Ja jestem człowiek z planety Ziemia,
Prosta z nas rasa, z prostego plemienia.

Opowiem wam trochę o naszej społeczności.
Poznacie nas bliżej przy tej sposobności.
Rodzimy się, żyjemy no i kochamy,
potem starzejemy się, w końcu umieramy.

Życie nasze zawsze jest wyjątkowe,
Każdy jest inny, każde jak nowe,
Jedna jest rzecz, jedna łączy nas,
Ważna jest ona i dla niej czas.

Rodzina - Mąż, żona, potem dzieci,
Pracujemy, jemy, wynosimy śmieci,
Żyjemy wspólnie, razem sypiamy.
Takie jest życie jakie od lat znamy.

Rodzina, bliscy a potem przyjaciele,
Wspólnymi siłami zdziałamy wiele,
Człowiek jest zwierzęciem stadnym.
nie pierwszym ale i nie ostatnim.

Zdarzają się nam niestety i wojny,
Bo człowiek zmarnowany, niespokojny,
Co nigdy nie zaznał cudzej miłości,
Nie pozna siebie, ani swojej wolności.

Lecz nie należy się zbytnio dołować,
My też wam możemy dużo zaoferować,
Piękną muzykę, książki, gazety,
Obrazy, poezję nie jednego poety.

Mamy jeszcze jeden ważny dar,
Którego nie znany jest wam żar,
Jest nim ludzkie serce, miłość,
Przylećcie poznacie naszą zawiłość.

Niechciane dziecko ludzkie nie jest samo,
zawsze znajdzie się ktoś o imieniu Mamo,
Do kogo będzie mogło wyciągnąć dłonie,
I spokojnie usnąć w matczynym łonie.

Przylećcie proszę bo sporo tu cierpienia,
Chorób i zaraz co potrzebują leczenia,
Wasza obecność uleczy, ukoi,
Wasza obecność ludzkość zespoli!

Żegnam was już ze swojej planety.
Mam nadzieję że to dość zachęty,
Byście wpadli do naszego układu.
Bym powitać was mógł jako sąsiadów!.